Sunni Savaş ve Anneler

Uykunda ağlamaklı ve korku haliyle 'anne' diye haykırdığında içimden, ta yüreğimden bir şey kopar 'yavrum!'

Ruhun teskin olana kadar sana sarılırım.. Sırtını bana güvenle yaslayıp o tatlı uykulara yeniden dönerken sen, ben minik bedenine sarılır, o küçük kalbini avuçlarımın içine alırım. Sana üzüntü yaşatacak her şeyden seni korumak isterim bedenimle ve ruhumla..

Sen hastalanınca başucunda beklerim, dualar ederim Rabbime hastalığını bana versin seni iyileştirsin diye... Şimdiden bile, büyüyünce hayatta karşılaşağın zorlukları düşünüp ağlarım sessizce.. Tüm acılar senden uzak olsun, hayata hep mutlu gözlerle bakasın ve hep iyi insanlarla karşılaşasın, diye dualar ederim.. Başında yedi Ayet'el kürsi okuruyup seni meleklere teslim ederim...

Hangi ana evladının evini, yerini, yuvasını sağlıklı gelişen istikbalini görmek istemez ki! Hangi ana evlat acısına dayanır ya da hangi ana oğlunu bile bile ölüme sürükler, gönderir?

İçimizdeki ve dışımızdaki hainlerin inadına bu sunni savaşı bitirse bitirse anneler bitirecektir..
Orjinal Köşe Yazısına Git